Wat deze maatschappij nodig heeft zijn doelen. Doelen in de grote zin van het woord. Doelen die de kleingeestigheid en het werken voor een mooie auto, huis, vakantie, geld naar de achtergrond drukken. Want geld, auto en huis maken uiteindelijk niet gelukkig. Wat gelukkig maakt is samen werken aan de toekomst. Zoals na de Tweede Wereldoorlog: de mensen waren arm maar rijk, in die zin dat ze van de Duitsers waren bevrijd, niets hadden maar konden werken aan een toekomst. Waren het zware tijden? Ongetwijfeld. Maar was er een gemeenschappelijke drift, een streven naar vooruitgang, en een gevoel van bevrijding? Zeker weten.
Zoals men toen aan de wederopbouw werkte, eensgezind opbouwend wat vernietigd geworden was, zo zouden wij ook kunnen en naar mijn mening zelfs moeten werken aan een nieuwe toekomst. Een toekomst met daarin doelen als The Millenium Goals:
Het opheffen van armoede. Daarmee bedoel ik absolute armoede, mensen die geen dak boven hun hoofd, geen eten op tafel, geen drinkwatervoorziening, geen kleren hebben. Het is toch schandalig dat wij hier met al onze rijkdom voor 50 euro uit eten gaan, terwijl aan de andere kant van de wereld een gezin daar met gemak een maand op kan teren, dat geld zelfs nodig heeft voor de eerste levensbehoeften, daar gebrek aan heeft. Van den zotte.
Het opleiden van alle kinderen en de ongeletterdheid de wereld uithelpen. Want kennis verschaft daadwerkelijk macht. Kennis geeft de mogelijkheid om kwaad in te zien en te voorkomen. Kennis geeft de mogelijkheid om nieuwe dingen te bouwen, te bouwen aan een betere wereld.
Kennis zou een doel op zichzelf kunnen zijn. Kennis van het menselijk lichaam, tot op het detailniveau van afzonderlijke moleculen en hun interacties toe. Kennis van de materialen, van supergeleiding, van nanotechnologie-bouwkits, van hoe de atomen in elkaar zitten en welke deeltjes erzijn, van hoe de menselijke geest werkt, van hoeveel menselijkheid een dier bezit, van aap tot mug, wat is de vrije wil en in hoeverre zijn we gedetermineerd (het is uitgewezen dat mensen die ervan overtuigd zijn dat alles voor hen bepaald is ongelukkiger zijn dan mensen die dat niet denken: q.e.d.). Noem nog eens tien onderwerpen op terreinen waar ik minder verstand van heb, leg ze vast en probeer die als doel te bereiken in de komende tien of honderd jaar.
Een aansprekend doel zou kunnen zijn: een man op de maan. Een man op Mars. Een man op Pluto. Een kolonie op Mars. Om de uitdaging aan te gaan. Om verder te kijken dan we tot nog toe hebben gedaan. Om ons te ontwikkelen tot verder dan we geweest zijn. Om de uitdaging aan te gaan. Wie durft?
dinsdag 8 januari 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten