Superheld

Zojuist gezien: The Bourne Ultimatum. Een aanrader voor iedereen die van actiefilms houdt, met een leuke plot! De actie duurt de hele film en is origineel genoeg om ademloos naar te kijken. Niet dat alles klopt natuurlijk. In de metro op weg terug naar huis vielen mij ineens allerlei onwaarschijnlijke stukjes in het plot op. Maar tijdens de film zelf zit je op het puntje van je stoel.

Jason Bourne verslaat als een superheld alle slechterikken. En ondertussen spaart hij de onschuldigen, die schakelt hij geweldloos uit. Terwijl je naar de film kijkt, zie je Jason superheld zijn. En het lijkt niet eens zo onwaarschijnlijk, dat een mens dat kan. Even sneller zijn dan de anderen, hier een tikje, daar een tikje, vier man buiten westen. Goed overzicht hebben, in een werksituatie komt dat ook van pas en ik weet zeker dat mensen dat in het echt ook hebben.

Hoever ligt het superheldendom buiten ons bereik? Terwijl ik naar de film staar, droom ik weg en voel ik me ook een superheld. Trainen, trainen zal ik. Ik neem me voor om thuis op te gaan drukken, en te hardlopen, om sterker en sneller te worden dan de rest. Met inzet kan alles. Als een adrenalinestoot door je heen loeit en je de wil hebt om verder te gaan dan je ooit geweest bent, dwars door alle pijn heen, dan kun je dat, en kun je je zelf versteld doen staan. Ik ga dat doen! Ik ga ook als een Jason Bourne door het leven, ieder moment in staat om harder te rennen, ongeacht alle obstakels, en beter te vechten dan de rest. En ik ga ook een film schrijven die mensen zo'n gevoel kan geven van wauw, wat een film, ik voel mij sterk, ik ga de wereld veroveren. En zulke mooie muziek maken, dat kan ik ook, er is niemand die mij tegen kan houden. Dat denk ik allemaal als ik zo'n actiefilm zie.

Voor mij is een hardloper een superheld. Een Selassi, die een marathon loopt in 2 uur: reken maar uit, hij loopt 20 km/uur. Dat is toch ver boven het gemiddelde van de bankzitter, die haalt 8 km/u en houdt dat nog geen tien minuten vol. Met zijn training en geoefendheid is de hardloper als een superheld. Hij flitst voorbij en kan dingen die geen ander kan.

En dan over vechten. Een goede karateka kan makkelijk twee ongeoefende vechters aan, dat weet ik zeker. Als hij nu elke dag traint, waarom dan geen drie of vier. Een ongelukkig vliegende kogel, daar gaat hij nog steeds dood aan, we zijn geen Neos en kogels kunnen we niet ontwijken. Maar een vuistslag, jazeker ontwijkt hij die. Daar train ik elke week voor en 9 van de 10 keer ontwijk ik, blokkeer ik en geef ik een tegenstoot. Echt goede karateka's stampen je in elkaar, en ook je vrienden als je niet uitkijkt. Nee, dan is het handig als je hard weg kunt rennen.

Dus kunnen wij supermensen worden? Nee, niet in de zin van Neo die kan vliegen en kogels ontwijkt. En ja, wel in de zin van meer kunnen dan een ander, of dan je denkt. Als je een basketballer ziet springen en in de lucht ziet hangen, had jij het gedacht dat je dat kon? Als je ervoor traint kun je het. Train en wordt een supermens, het doel van de evolutie.